Esperanto Nia
Personoj - Biografioj

Karl Lindquist

Intervjuo kun s-ro pastro Lindquist pro la ĵus aperinta kriminal­romano:
Ferio kun la morto

Vigla sinjoro - tre okupata - ta­men donis al ni la sekvontajn sci­igojn:

- Kiom longe vi estis pas tro en Sakskøbing?
- Mi venis al S. kiel pastro en 1937.
- Kiam vi fariĝis E-isto?
- Antaŭ 12 jaroj - mi eklernis nian lingvon en 1936.
- Kiom da libroj vi verkis kaj kiujn?
- Malmultajn - bedaŭrinde ­kaj ĝis nun nur librojn por infa­noj - jes, mi ankaŭ skribis libron pri la gajaj studentoj »Regensens glade Dage«. Miaj aliaj libroj estas:
"Søens Hemmelighed«, »Kun en Københavnertøs«, »Lise Pleje­barn«, »Bibelske Fortællinger paa Vers«, »Med Dølle til Holland« (pri Esp-o vojaĝo), kaj mi skribis multajn novelojn, ekz. en »Jule­stjernen«. Mi mem redaktas krist­naskan gazeton »Jul paa Lolland«.
- Kial vi - kiel pastro - ver­kas kriminalromanojn?
- Ĉar kriminalromanoj laŭ mia opinio ĉiam estas moralaj. Alme­naŭ tio ili devas esti. La krimulo ĉiam estas punita pro sia krimo. Ĉu ne?
- Jes, vi certe pravas!
- Ĉu aliaj el viaj verkaĵoj estas kriminalromanoj?
- Jes, »Søens Hemmelighed« estas kriminalromano por knaboj. Mi antaŭ jaroj skribis multajn kri­minalnovelojn. Ĉijare mi havas kriminalnovelon en »Julestjernen«. - Ĉu vi opinias, ke E-o taŭgas por krei pacon?
- Jes, absolute, kompreneble ne sola, sed kume kum aliaj faktoroj. Tamen mi opinias, ke la sama lin­gvo signifas multege.
- Kiamaniere vi unuigas la ide­on pri »babela turo« kaj E-o?
- La problemo pri la »babela turo« tute ne ekzistas nuntempe, ĉar kiu pensus, ke la homoj amasiĝus sur la sama loko, se ili havus la saman lingvon? Laŭ la biblio ja tiam estis la intenco de Dio disva­stigi ilin - kaj la intenco sukce­sis.
- Ĉu vi instruas E-on en via urbo?
- Mi instruis pli frue, sed nun mi ne havas tempon. Eble mi in­struos dum venontaj jaroj.
- Ĉu ekzistas E-o klubo en via urbo?
- Jes, ni havas malgrandan klu­bon.
- Ĉu vi eble poste skribos plu­rajn originalaĵojn en E-o?
- Mi ne scias. Eble! Unue mi deziras skribi danlingvan libron - ne kriminalromanon - sed »veran« libron. Mi havas sufiĉe da ideojn, sed kiel sola pastro en granda paroĥo mi estas tre oku­pata.
- Ĉu via filino antaŭe desegnis kovrilojn por viaj libroj?
- Ne, ŝi ne antaŭe desegnis li­brokovrilojn, sed ŝi desegnis mul­tajn ilustraĵojn por gazetoj.
- Kara pastro, ĉu vi deziras mem diri ion al viaj espereble multaj legantoj?
- Mi esperas ke la romano po­vas interesi ilin. Ĝi estas ja nur malgranda, senpretenda libro.

Ni dankas al la modesta, afabla pastro kaj aldonas niajn bondezi­rojn por la libro, kiun ĉiuj E-istoj aĉetu ĉe Libro Servo aŭ ĉe la eldo­nejo en Aabyhøj.
Ida Christensen


Informoj:
Verko: Ferio kun la morto - romaneto 1948, dua eldono 1962.
Gaja renkonto (parto de la romano "Ferio kun la morto"), represita en Trezoro - la esperanta novelarto.

Notoj
El: Dansk Esperanto-Blad, n-ro 12 - dec.1948. (Redaktoro: Ida Christensen).