Mariston logas vasta mar',
ondaro kaj muĝ'.
La ŝipon skuas la stormar';
ne estas rifuĝ'.
Nun ĝis revid',
belega knabin',
revidos vi baldaŭ min!

Knabino mia diras: "Ĝis!"
ĝe ondo kaj muĝ'.
Min ligas ŝia lasta kis';
jen estas rifuĝ'.
Nun ĝis revid',
belega knabin',
revidos vi baldaŭ min!

Ŝi flustras dolĉe en orel'
ĝe ondo kaj muĝ':
"Revenu baldaŭ via vel'
al hejma rifuĝ'!"
Nun ĝis revid',
belega knabin',
revidos vi baldaŭ min!